Bye 2007 + Products and Services I like

New Year မတိုင္ခင္ ပို႔စ္တစ္ခုေတာ့ တင္သင့္တယ္ ထင္လို႔တင္လိုက္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ဟာ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ အသစ္အဆန္းေတြ ထြက္ခဲ့ျပီး လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္ခဲ့တဲ့ႏွစ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ အခုဆို ဘေလာ့ခ္ဆိုက္ၾကီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ၂၀၀၇ အတြက္ သူတို႔ အေကာင္းဆံုးလို႔ ထင္တဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ ေဆာ့ဖ္၀ဲ၊ ၀ဗ္၊ ဟာ့ဒ္၀ဲေတြကို ေရြးခ်ယ္ေကာက္ႏႈတ္ထားတာေတြ ရွိပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ရဲ႕ ကြ်န္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုး အသံုးျဖစ္ဆံုး အေအာင္ျမင္ဆံုး Products and Services ေတြကို အခုလို ေရြးခ်ယ္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

- အြန္လိုင္းအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုေတာ့ အေကာင္းဆံုး Browser ကစရပါမယ္။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္မေျပာလဲ Firefox ဆိုတာသိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ကုန္ခါနီးမွာ ယိုယြင္းလာတဲ့ သူ႔ရဲ႕ Build ေတြဟာ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ Safari, Opera တို႔က အေတာ္ေလးျပန္ျပီး ေနရာယူလာပါတယ္။

- Email & Clients ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ Gmail + Thunderbird ကေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါ။ Mac အတြက္ေတာ့ Leopard Mail ကို ကြ်န္ေတာ္ ကေရြးပါမယ္။

- Operating System က Leopard ပါ။

- Office Application Suite ကို MS Office 2007 ကို ေရြးပါမယ္။ ပန္းသီးရဲ႕ Pages, Keynote ေတြက ေကာင္းေပမယ့္ Numbers ေတြက ထင္သေလာက္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။

- Online office suite မွာ Zoho ကို ေရြးလိုက္ျပီး၊ Word Processing သီးသန္႔ဆိုရင္ Buzzword ပါပဲ။

- Instant Messaging က Gtalk ျဖစ္ျပီး၊ အေအာင္ျမင္ဆံုးျဖစ္လာခဲ့တဲ့ messaging service ကေတာ့ Twitter ပါ။ သူ႔ေနာက္က Tumblr လိုက္ပါတယ္။

- Notes ေတြမွတ္တဲ့ေနရာမွာ JJot ႏွင့္ Springnote ကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ။

- မ်က္စိ အေနာက္ဆံုး Social Networking က Facebook ပါ။ စိတ္၀င္စားဆံုးက LinkedIn ျဖစ္ျပီး။ Yahoo! Kickstart က ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါတယ္။ MySpace က ျငိမ္ေနျပီး Virtual World ေတြရဲ႕ effect ကေတာ္ေတာ္ၾကီးလာပါတယ္။ SecondLife ကို ဥပမာၾကည့္ပါ။

- Advertising network မွာ Adsense က ဆက္လက္ေကာင္းေနဆဲျဖစ္ျပီး Adpinion, Ads-click, Adverlets, Bidvertiser, AdBrite, Nuffnang စတဲ့ personal level network ေတြကိုလည္း သေဘာက်မိပါတယ္။ စိတ္၀င္စားတဲ့ ေနာက္တစ္ခုက Fluc ျဖစ္ျပီး ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္ႏိုင္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ရပါမယ္။

- သီခ်င္း ကို အြန္လိုင္းမွာ နားေထာင္အျဖစ္ဆံုးေနရာက Skreemr ပါ။ Last.fm, Deezer, Pandora, Napster တို႔ကေတာ့ ဒုတိယလိုက္ပါတယ္။

- ၂၀၀၇ ခုနစ္ဟာ Internet TV, Video ေတြ အရမ္းအားေကာင္းခဲ့တဲ့ႏွစ္ပါ။ Server to client streaming, user generated content ေတြထဲမွာ YouTube ကိုပဲ ေရြးပါတယ္။ P2P Demand မွာ Joost ကို ေရြးပါတယ္။ Livestation, Babelgum, Zatto, VeohTV တို႔ကို ဒုတိယ သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္။ P2P Live မွာေတာ့ Sopcast ကိုပဲ အေကာင္းဆံုးလို႔ထင္ေနပါေသးတယ္။ အသံုး၀င္လို႔ပါ။




- Podcasts ေတြကို iTunes Podcast Directory က အေကာင္းဆံုးျဖန္႔ခ်ီေပးေနတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

- Mash ups ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ဆိုရင္ Yahoo Pipes က ေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး၊ MS ရဲ႕ Popfly လည္း စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ Google Mashups ေတြလည္း သံုးၾကပါတယ္။

- Online storage ကိုေတာ့ Mediafire ကိုပဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ Pipebytes က အလားအလာေကာင္းျပီး၊ ဒီမားကတ္က အေတာ္က်ယ္ျပန္႔ေနပါေသးတယ္။

- အေကာင္းဆံုး Gadget က iPhone ပါ။

- အၾကိဳက္ဆံုး လက္ပေတာ့က MacbookPro ႏွင့္ Sony Vaio series ပါ။

- အည့ံဆံုး gadget က Palm ရဲ႕ Mobile Computer ေလးပါ။ အေမဇုန္ရဲ႕ Kindle လည္း တယ္ဖ်င္းပါတယ္။

- တိုးတက္မႈ အေကာင္းဆံုး gadget က Zune ပါ။ Flashbased MP3 Market ကို ေတာ္ေတာ္ လုယူလိုက္ပါတယ္။

- အေကာင္းဆံုး Search engine က Google ပဲ ျဖစ္ေနေသးျပီး။ Hakia, Peekyou တို႔ကို ရံဖန္ရံခါသံုးပါတယ္။

- Goonernews မွာ Arsenal Blog ေတြကို ေန႔စဥ္ဖတ္ျပီး။ Originalsignal မွာ နည္းပညာသတင္းေတြဖတ္ပါတယ္။ ကမၻာ့ သတင္းေတြကိုနားေထာင္ရာမွာ BBCWorld ကို အၾကိဳက္ဆံုးအျဖစ္ေရြးလိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ခ္ေတြထဲမွာေတာ့ ေမာင္သန္႔ဇင္ရဲ႔ ဘေလာ့္ခ္ကအေကာင္းဆံုးပါ။ =P

- API ေတြထဲမွာ အေဟာ့ဆံုးျဖစ္သြားတာက Android ႏွင့္ Open Social ပါ။ iPhone SDK ကေနာက္လမွာလာပါမယ္။ Developer tools ေတြထဲမွာ Eclipse ကို၊ VS 2008 (orcas) ႏွင့္အတူ ပူးတြဲအေကာင္းဆံုးေပးလိုက္ပါတယ္။

- ပရဟိတပေရာဂ်က္ေတြထဲမွာ Wikipedia ႏွင့္ Kiva ကို ေရြးပါတယ္။

- အၾကိဳက္ဆံုးဂိမ္းက PES 2008 ပါ။

- ၀င္းဒိုးအတြက္ အေထြေထြTool ေတြ အေနနဲ႕ Avast Antivirus, Spyware Terminator, Comodo Firewall, JKDefrag, CCleaner, Screenshot Captor, JustColorPicker, Notepad++, Paint.NET, Adobe Reader (not foxit :P), WinRar (not 7-Zip :P), Launchy, Picasa, Xecutor တို႔ကို သံုးျဖစ္ပါတယ္။

- မက္ခ္အတြက္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ ပါျပီးသား ေဆာ့္ဖ္၀ဲေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးလံုေလာက္ေနေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳက္မိတာကေတာ့ Twitterfic, iCyclone, VMWare, Toast!, MainMenu, Adium, Transmit, Superduper, iDefrag, Miro တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါအကုန္ပဲထင္ပါတယ္။ ဆႏၵရွိမယ္ဆိုရင္ ေအာက္ Comments မွာ ထပ္ထည့္ေပးပါ။ ထပ္မံရွယ္ေတာ့ အားလံုးဗဟုသုတရပါတယ္ ။ =D

( ကြ်န္ေတာ္ ေရြးတာေတြ သိပ္မ်ားသြားတယ္ထင္ပါတယ္။ လင့္ခ္ေတြကို ေနာက္ေတာ့မွ ထပ္ထည့္ပါမယ္။ ခုေတာ့ အခ်ိန္ရသေလာက္ အျမန္တင္လိုက္ျခင္းပါ။ )

Regards,
WaiPK

Steve - Most Powerful in Fortune - Deserve?

မေန႔က ထြက္တဲ့ Fortune ရဲ႕ ကမၻာ့ အေတာ္ဆံုုး၊ စြမ္းရည္အျမင့္ဆံုုး စီးပြားေရး သမား ၂၅ ေယာက္စာရင္းျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတုုိ႔၊ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ သိတဲ့လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါပါတယ္။ =P ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီစာရင္းကိုု ထိပ္ဆံုုးကေန ယူထားတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕ စတီးေဂ်ာ့ဗ္ၾကီးျဖစ္ပါတယ္။ Brent Schlender ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကိုု အဂၤလိပ္လိုုဖတ္ရမွာ ပ်င္းတဲ့လူေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ေရးလိုုက္ပါတယ္။ ဒါဆိုုရင္ ဒီလူၾကီး စတိဗ္ဟာ ဘာလိုု႔ ထိပ္မွာရပ္ေနရသလဲ ဆိုုတာ စာဖတ္သူတိုု႔ နည္းနည္းေတာ့ သေဘာေပါက္မိပါလိမ့္မယ္ လိုု႔ထင္ပါတယ္။

စတိဗ္ကိုု စီမံခန္႔ခြဲမႈ ပညာရွင္ၾကီး ဂ်င္မ္က 'စီးပြားေရးရဲ႕ ဘီသိုုဗင္' ၾကီးလိုု႔ေျပာပါတယ္။ ဘာလိုု႔ မိုုးဆက္ မျဖစ္လဲမသိ။ စတိဗ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္စြမ္းရည္၊ စိတ္ဓါတ္ပ်င္းျပမႈ၊ အဲ့ဒီ ပလတ္စတစ္ေတြ၊ စီဒီျပားေတြႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာေတြထုုတ္ျပီး လူေတြကိုု ဘယ္လိုုေရာင္းရမယ္ဆိုုတဲ့ အျမင္ေတြကိုု ဂ်င္မ္က ခ်ီးက်ဴးေနပါတယ္။ ေနာက္ျပီး Suppliers, Partners ေတြ၊ ၀ယ္တဲ့လူေတြကိုု သူ႔ဘက္ပါေအာင္ ေျပာႏိုုင္ဆြယ္ႏိုုင္တဲ့ စိတ္ပညာၾကီးကလည္း အေတာ္ၾကီးပါတယ္တဲ့။

ပန္းသီး ကုုမၺဏီဟာ Fortune 500 မွာ အဆင့္ ၁၀၀ေက်ာ္ပါတယ္။ Dell တိုု႔ HP တိုု႔ေတာင္ အဆင့္ ၁၀ ကေန ၃၀ ၾကားပါေပမယ့္ ပန္းသီးကေတာ့ အေတာ္နိမ့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူၾကီး စတိဗ္ကေတာ့ ခုုဒီစာရင္းမွာ နံပါတ္ ၁ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလိုု႔လဲဆိုုတာ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ၾကည့္ၾကရေအာင္။

သူဟာ ကြန္ပ်ဴတာေလာကၾကီး ၁ခုုလံုုးကိုု ၂ၾကိမ္တိုုင္တိုုင္ ဂယက္ရိုုက္ခဲ့ပါတယ္။ လူေတြက မိန္းဖရိမ္ဆာဗာၾကီးေတြ၊ မီနီကြန္ပ်ဴတာၾကီးေတြႏွင့္ ေက်နပ္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ စတိဗ္က ပန္းသီးကေနျပီး ၁၉၇၇ မွာ PC ဆိုုတာကိုု စခဲ့ပါတယ္။ သန္းခ်ီျပီး ေအာင္ျမင္သြားျပီး industry ၁ခုုလံုုးကိုု personal computer ေတြႏွင့္ လႈပ္ႏိုုးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျဖစ္တဲ့ ၁၉၈၄ ကေတာ့ ပိုုျပီး ၾကီးမားတဲ့ ဂယက္၁ခုုပါ။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ဒီကေန႔ ျမင္ေနရတဲ့ Graphical User Interface ဆိုုတာကိုု သူက စျပီးအေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ဒီကေန႔ ျမင္ေနရတဲ့ အိုုင္ကြန္ေလးေတြ၊ ဖိုုလ္ဒါေလးေတြရွိလာတာေပါ့။ Xerox ကေန သြားခိုုးတယ္လိုု႔ ေျပာခ်င္ေျပာပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုုင္တဲ့ စြမ္းရည္ကလည္း မေသးပါဘူး။ မိုုက္ခရိုုေဆာ့ဖ္ဆိုုတဲ့ အဖြဲ႔ဟာ အဲ့ဒီတံုုးက ေသးေသးေလးပါ။ သူက ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ပန္းသီးစီးပြားပ်က္ခ်ိန္မွာ စတိဗ္ဆီက OS ကိုု ျပန္၀ယ္လိုုက္ႏိုုင္ခဲ့ျပီး၊ ခုုခင္ဗ်ားတိုု႔ သိပ္ခ်စ္တဲ့ Windows တိုု႔ရဲ႕ ဘိုုးေအကိုု ထုုတ္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ႏွစ္ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ စတိဗ္က စာစီစာရိုုက္လုုပ္ငန္းၾကီးကိုု ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ သိေနတဲ့ ပရင္တာဆိုုတာေတြ သူက စျပီးမိတ္ဆက္ပါတယ္။ WYSWIG  ဆိုုတာကိုု စျပီး ေၾကညာခဲ့ျပီး Laser Printer ဆိုုတာကိုု ကမၻာႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Internet စေပၚခါစမွာ သူက PC networks ေတြကိုု လည္း ကမကထႏွင့္ လိုုက္လံ ေခါင္းေဆာင္ခဲ့ပါေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ၾကားထဲမွာ အလုုပ္ထြက္သြားျပီး Pixar ကိုု ေထာင္ပါတယ္။ အဲ့ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ဒီကေန႔ ျမင္ေနရတဲ့ 3D Animation ကာတြန္းကားေတြရဲ႕ အစပါပဲ။ ကာတြန္းရုုပ္ရွင္ေလးေတြ ၾကည့္လိုု႔ေကာင္းတိုုင္း ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလူၾကီးေျပးျမင္ပါတယ္။ Disney က စာရြက္ေပၚမွာ ဟိုုျခစ္ဒီျခစ္ႏွင့္ ကာတြန္းေရးစားေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ စတိဗ္က Toy Story ႏွင့္ လမ္းျပခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့သူ ပန္းသီးကိုု ျပန္လာျပီး Newton ကိုု စထုုတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ခုုသိေနတဲ့ PDA ဆိုုတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့ဒါ အဲ့ဒီကစတာပဲ။ သူက စလုုပ္ျပခဲ့ျပီး ေနာက္ေတာ့ အဲ့ေခတ္က ဘယ္သူမွ မသံုုးတဲ့အတြက္ ေစ်းကြက္ကိုု Palm ကိုု လက္ေဆာင္ေပးလိုုက္တယ္ဗ်ာ။

ေနာက္အေကာင္းဆံုုးျပကြက္က iPod ပဲဗ်။ ဂ်ပန္မွာ စြာက်ယ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕ Sony ၾကီးကိုု သူက ေနာက္ေကာက္ခ်ခဲ့တယ္။ ဒီအေၾကာင္းကိုု ေနာက္ကြ်န္ေတာ္ Sony Case Study က်မွပဲ ေရးေတာ့မယ္ဗ်ာ။ Walkman ေတြမ်ား လမ္းေဘးေရာက္သြားတာ သနားစရာပါပဲ။ ခုုေတာ့ အိုုင္ေပါ့ေတြက သန္း ၁၅၀ေက်ာ္ ေရာင္းခဲ့ရျပီ။ ဒါက personal audio industry ကိုု ျပတာဗ်။

ေနာက္ေတာ့ သူက ေဟာလီး၀ုုဒ္ကိုု သြားတယ္။ music industry ေတြႏွင့္ ညိွတယ္။ ျပီးေတာ့ ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားတိုု႔ ေခြေတြကိုု အဲ့လိုု ကူးကူးျပီး ေရာင္းစားေနမယ့္အစား ကြ်န္ေတာ္က ေရာင္းေပးပါရေစ။ Digital Age ဗ်။ အင္တာနက္ဆိုုတာ ရွိတယ္ဆိုုျပီး။ အင္တာနက္ေခတ္ကိုု ေကာင္းေကာင္းအသံုုးခ်ကာ သီခ်င္းေတြ၊ ရုုပ္ရွင္ေတြေရာင္းခဲ့ေလရဲ႕။ ခုုဆုုိ iTunesဟာ ကမၻာ့အၾကီးဆံုုး သီခ်င္းစတိုုးၾကီး ျဖစ္ေနတာကိုုေတြ႔ရမွာပါ။

Operating System မွာလည္း OSX ဟာ အျငင္းပြားဖြယ္ရာျဖစ္ေပမယ့္ အေကာင္းဆံုုး OS ဆိုုတာကိုု ပညာရွင္ေတြ ေလ့လာသူေတြကိုုယ္တိုုင္က လက္ခံခဲ့ရပါတယ္။ Software မွာလည္း လူေတြ ဘာၾကိဳက္တတ္လဲဆိုုတာကိုု သူလုုပ္ျပခဲ့ပါတယ္။ မိုုက္ခရိုုေဆာ့ဖ္ၾကီးကေတာ့ ဘာမွမေျပာပါဘူး။ အဓိကက သူတိုု႔ပစၥည္းေတြ ေရာင္းရဖုုိ႔ပဲ သူတိုု႔ OS ပိန္းတာက အဓိကမဟုုတ္ဘူးေလ။ ဟုုတ္ဘူးလား။

ေနာက္ေတာ့ Retailing ေစ်းကြက္ကိုုလည္း ေကာင္းေကာင္းသင္ျပခဲ့တယ္။ ပစၥည္းေတြကိုု ဘယ္လိုုေရာင္းရမလဲ၊ Deliver လုုပ္ရမယ္ဆိုုတာကိုု ပညာေပးသြားတယ္။ Dell ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေကာင္းဆံုုး အြန္လိုုင္း retail store, computer shop လိုု႔ဆိုုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတိုု႔သိလား။ သူတိုု႔ သံုုးေနတဲ့ စနစ္က ပန္းသီးရဲ႕ WebObjects ပါတဲ့ဗ်ာ။ အခုုေတာ့ ေျပာင္းရင္ေျပာင္းသြားေလာက္ျပီ။ ကိစၥမရွိေတာ့ပါဘူး။ Dell sales ကထိုုးက်ေနတာ သိသိသာသာၾကီးဗ်။ မသံုုးလိုု႔မ်ား က်သြားေလေရာ့သလား။

ေနာက္ေတာ့ သူကအဲ့လိုု ဇုုန္အၾကီးၾကီးေတြမွာ Mastero ျဖစ္ခဲ့ျပီးေတာ့ ခုု ဆယ္လူလာမားကတ္ကိုုလည္း ေရာက္လာျပန္ျပီဗ်။ မၾကိဳက္တဲ့လူေတြက ဘာပဲေျပာေျပာ လူေတြက ခုုလည္း အိုုင္ဖုုန္းမွ အိုုင္ဖုုန္းျဖစ္ေနပါျပီဗ်ာ။ နည္းပညာေတာ္လွန္မႈ ကိုု လွလွပပေလး ကူးသြားခဲ့တာပဲ။ အဲ့ဒိ အလူမီနိယမ္ျပားေလးေတြဟာ လူေတြကိုု ေတာ္ေတာ္ အက်ိဳးေပးေန/ေပးလာေတာ့မွာက သံသယျဖစ္စရာမရွိပါဘူး။

အက်ဥ္းေလး တစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုုရင္ စတိဗ္ဟာ ကြန္ပ်ဴတာ၊ ေဟာလီး၀ုုဒ္၊ ေတးဂီတ၊ retailing၊ မိုုဘိုုင္းဖုုန္း ေတြကိုု ေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ရဲ႕ တျခား စြမ္းရည္ေတြျဖစ္တဲ့ လူေတြကိုု ေျပာသမွ်နားေထာင္ေစ၊ စည္းရံုုးႏိုုင္တာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ ပန္းသီးက ေနာက္ျပီး ရုုပ္ရွင္ရိုုက္ကူးေရး၊ အသံသြင္းျခင္း၊ ဓါတ္ပံုုတည္းျဖတ္ျခင္း စတာေတြမွာလည္း ဆရာ၁ဆူျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုုဆိုု Steve Jobs ဟာ Walt Disney ရဲ႕ အၾကီးဆံုုး ရွယ္ယာ၀င္ျဖစ္ေနပါျပီ။ သူ႔လိုုမ်ိဳး စီးပြားေရးေလာကမွာ Influence ၾကီးတာ ဘယ္သူမွ မရွိေသးပါဘူးဆိုုျပီး Fortune Editor က မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။

အခုုခ်ိန္မွာ ပန္းသီးကိုု အဖက္ဖက္က တိုုက္ခိုုက္ေနတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူတို႔လည္း ျပန္ဖိုုက္ေနရတာေတြလည္း အမ်ားၾကီးေပါ့ဗ်ာ။ အဓိကကေတာ့ ပါ၀ါၾကီးလိုု႔တဲ့။ ဒါေပမယ့္ စတိဗ္ကေျပာပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တိုု႔မွာ ပိုုက္ဆံရွိလိုု႔ ပါ၀ါၾကီးေနတာမဟုုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔က သံုုးစြဲတဲ့လူေတြ လိုုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ေကာင္းေကာင္းထုုတ္ေပးလိုု႔ customers ေတြက ေပ်ာ္ရႊင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတာပါ။ ဒီအရာကမွ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕ အဓိက ပါ၀ါျဖစ္မယ္လိုု႔ ထင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ၾကိဳက္သလိုု သူတိုု႔လည္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေစခ်င္ပါတယ္။

ကဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတိုု႔ေကာ ဘယ္လိုုျမင္သလဲ။ သူ ပထမေနရာရသြားတာ တရားပါ၏လား။
Sound off in Comments ! =D

Rgds,
WaiPK

WiMax : Bright Future?

ေဆာင္းပါးတစ္ခုုဖတ္ျပီး ဟိုုတေလာက ရန္ကုုန္ျပန္တံုုးကေတြ႔လိုုက္တဲ့ WiMax ေၾကာ္ျငာကိုု သတိရလိုု႔ပါ။ အဲ့ဒီတံုုးက ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေျပာျပေတာ့ သန္႔ဇင္ဦးက ယံုုေတာင္မယံုုဘူး။ ဟုုတ္ပါ့မလားတဲ့။ ထြက္တာသိပ္မၾကာေသးေတာ့ အေျခခိုုင္ပါ့မလားဆိုုျပီး။ ဒါႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုု ေသခ်ာရွင္းျပလိုုက္ပါတယ္။ ဒီလိုုဒီလုုိပဲလိုု႔။ ဘာပဲေျပာေျပာ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ နည္းပညာတစ္ခုုဆိုုတာကိုုေတာ့ လက္ခံပါတယ္။ သေဘာက်လိုု႔ ေအာက္မွာ သိသေလာက္လည္း မွ်ေ၀လိုုက္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ WiMax (Worldwide Interoperability Microwave Access) အေၾကာင္းေျပာရင္ Intel ကိုု ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။ ဒီကေန႔ Wi-Fi လိုု႔ေခၚတဲ့ ကြန္ယက္ခ်စ္ပ္စ္ေတြကိုု အင္းတဲလ္က သူ႔ရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာ ပရိုုဆက္ဆာေတြထဲမွာ ထည့္ျပီး အေကာင္အထည္စေဖာ္ကာ ၀ုုိင္ယာလက္စ္ ေလာကကိုု စျပီးတည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါက ကနဦး ပဲရွိပါေသးတယ္။ ၂၀၀၂ ခုုနစ္ မွာ အင္းတဲလ္ ကုုမၼဏီ ကသူ႔ရဲ႕ နည္းပညာေတြကိုု တိုုးခ်ဲ႕ရန္အတြက္ အစည္းအေ၀းေခၚျပီး ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္။ Fibre Optic ေတြ အရမ္းေခတ္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုုေတာ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္က CEO ျဖစ္တဲ့ Andrew Grove က သူ႔ရဲ႕ လက္ေထာက္ Maloney ကိုု အဲ့ဒီ ဖိုုင္ဘာေတြ ေလ့လာခုုိင္းလိုုက္တယ္။ အေမရိကန္မွာ ဖိုုင္ဘာေကဘယ္ေတြ သြယ္ဖိုု႔ဆိုုရင္ တစ္အိမ္ေထာင္ ေဒၚလာ၁ေထာင္ေက်ာ္ကုုန္မယ္ ဆိုုတာလည္း ေတြ႔ေရာ Maloney ၁ေယာက္လန္႔ဖ်တ္ျပီး Broadband လိုုင္းေျပာင္းသြားေလရဲ႕။ ခ်က္ျခင္းပဲ Broadband Man ဆိုုတဲ့ အကႌ်ၾကီးေကာက္၀တ္ျပီး ၀ုုိင္ယာလက္စ္ကြန္ယက္ ႏွင့္ပတ္သက္တာေတြ စလုုပ္ပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီမွာ သူ ၀ိုုင္မက္စ္ကိုု စေတြ႔တာပဲ။

အေမရိကန္မွာ ဆယ္လူလာနက္၀က္ခ္ေတြ၊ အရမ္းေခတ္စားတာမွ Frequency ေတြ ရႈပ္ယွက္ကိုုခတ္ေနတာပဲ။ Die Hard series ေတြၾကည့္ရင္ သိႏိုုင္ပါတယ္ =) မယ္လိုုနီတစ္ေယာက္ ဒါကိုု သတိထားမိျပီး အဲ့ဒီ လိႈ္င္းေတြအသံုုးခ်ကာ တစ္တိုုင္းျပည္လုုံုးသံုုးႏိုုင္တဲ့ အင္တာနက္ကိုု စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါေတာ့တယ္။ သာမန္ ၀ိုုင္ဖိုုင္ေတြဟာ ၾကိဳးမဲ့စနစ္ေတြျဖစ္ေပမဲ့ ကိုုက္အနည္းငယ္သာရပါတယ္။ လူမ်ားလာရင္ ေႏွးလည္းေႏွးသြားပါေသးတယ္။ ၀ိုုင္မက္စ္ကေတာ့ အဲ့လိုုမဟုုတ္ပါဘူး။ မိုုင္၃၀ကိုု အသာေလး လႊမ္းျခံဳထားေပးႏိုုင္ပါတယ္။ တစ္ျမိဳ႔လံုုးဒီစနစ္တစ္ခုုထဲ သံုုးတဲ့အတြက္ အသံုုးျပဳသူေတြလည္း ခုုကြန္ယက္တစ္ခုု၊ ေတာ္ၾကာတစ္ခုု ေလွ်ာက္ေျပာင္းေနစရာ မလိုုေတာ့ပါဘူး။ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ေမာင္းေနတဲ့ကားေတြေပၚကေတာင္ သက္ေတာင့္သက္သာသံုုးႏိုုင္ပါတယ္။ ျမန္ႏႈန္းအားျဖင့္လည္း အဆ ၅၀ပိုုျမန္တဲ့အတြက္ ၀ိုုင္မက္စ္ဟာ ပိုုေကာင္းတဲ့ နည္းပညာတစ္ခုုဆိုုတာကိုု မယ္လိုုနီက ယံုုၾကည္လိုုက္ပါတယ္။ တစ္ႏိုုင္ငံလံုုး ျဖန္႔ဖိုု႔အတြက္ ဆယ္လူလာတိုုင္ေတြကိုု လည္း အသံုုးခ်မယ္လိုု႔ ဆိုုပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ သူက ၀ိုုင္မက္စ္ေအာင္ျမင္ရန္ အလိုု႔ငွာ တျခားကုုမၺဏီၾကီးေတြႏွင့္ သေဘာတူညီမႈေတြရယူရပါတယ္။ ၀ိုုင္မက္စ္ကိုု ေ၀ဖန္တဲ့လူေတြ အေတာ္ေ၀ဖန္ေပမယ့္ မယ္လိုုနီကံေကာင္းသြားေစတဲ့အခ်က္ေတြရွိခဲ့ပါတယ္။ ၀ိုုင္မက္စ္ဘာလိုု႔ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ျဖစ္သြားရလဲဆိုုေတာ့ ပထမ အင္တဲလ္ရဲ႕ ခ်စ္ပ္စ္ေတြကိုု မိသားစုုသံုုး ကြန္ပ်ဴတာေတြေပၚမွာ ျဖန္႔ခ်င္တဲ့ ဗ်ဴဟာေၾကာင့္ပါ။ ဒုုတိယအေနႏွင့္ Samsung က နက္၀က္၊ ကြန္ယက္ပစၥည္းေစ်းကြက္ကိုု ၀င္ခ်င္ေနတဲ့ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တတိယအခ်က္ကေတာ့ Nokia ကလည္း သူ႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုုးေပၚဖုုန္းေတြကိုု ဘယ္လိုုထုုတ္ရမလဲ၊ သံုုးစြဲသူေတြကိုု ဘယ္လိုုဆြဲေဆာင္ရမလဲ ခ်ိန္ေနတဲ့ အခ်ိန္လဲျဖစ္တယ္။ စတုုတၳႏွင့္ ေနာက္ဆံုုးအခ်က္ကေတာ့ Sprint ပါ။ သူက တယ္လီဖုုန္းေအာ္ပေရတာေတြထဲမွာ အားအနည္းဆံုုးျဖစ္ေနေတာ့ AT&T တိုု႔၊ T-Mobile တိုု႔ႏွင့္ အျပိဳင္ဖိုုက္ဖိုု႔ ပိုုျပီးေကာင္းတဲ့ အင္တာနက္တစ္မ်ိဳးကိုု လိုုခ်င္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။

ဒီလိုုႏွင့္ WiMax ကိုု IEEE က အတည္ျပဳတဲ့ အဆင့္ထိေရာက္လာခဲ့တယ္ ဆိုုပါေတာ့ဗ်ာ။ ဒါေတာင္လြယ္လြယ္ႏွင့္ မဟုုတ္ခဲ့ပါဘူး။ မယ္လိုုနီခမ်ာ ေတာင္ကိုုရီးယား ဆိုုးလ္ကိုု သြား၊ ဆမ္ေဆာင္းက ဥကၠဌ ၾကီးကိုု ၀ိုုင္တိုုက္၊ ထမင္းေကြ်းလုုပ္ခဲ့ရေသးတယ္။ Helsinki ေျပး ႏိုုကီယာ ဌာနခ်ဳပ္မွာလည္း အက်ိတ္အနယ္ ျဖားေယာင္းခဲ့ရတာလည္းရွိခဲ့တယ္။ အဆိုုးဆံုုးက Qualcomm ႏွင့္ ဖိုုက္တာပဲ။ Qualcomm က ဒီကေန႔ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ သံုုးေနတဲ့ ဖုုန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ခ်စ္ပ္စ္ေတြထုုတ္တဲ့ေကာင္ေပါ့ဗ်ာ။ 2G, 3G, 3.5G ဘာညာေတြေပါ့။ တကယ္လိုု႔ အဲ့ဒီ ၀ိုုင္မက္စ္ၾကီးသာ ေအာင္ျမင္သြားရင္ လူေတြက VOIP ( Skype လိုုမ်ိဳး ) ဖုုန္းေတြသာ သံုုးေတာ့မွာကိုု သိလိုု႔ Qualcomm က IEEE က အဆံုုးအျဖတ္ပုုဂၢိဳလ္ေတြကိုု ပိုုက္ဆံေပး ပယ္ခ်ခိုုင္းပါတယ္။ ၾကာၾကာေတာ့မခံပါဘူး။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့လည္း အဲ့ဒီလုူေေတြ မရွိေတာ့မွ ၀ိုုင္မက္စ္လည္း အတည္ျပဳခြင့္ရသြားပါတယ္။

ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုုင္ငံေတြမွာ ၀ိုုင္မက္စ္က သိပ္အေရးပါပါတယ္။ ဥပမာ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ႏိုုင္ငံမွာဆိုုရင္ ျမိဳ႔ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုု အေနအထားအရ ဖိုုင္ဘာေတြ၊ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ၾကိဳးလိုုင္းေတြအသစ္ခ်ဖိုု႔ဆိုုတာ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းစားစရာပါ။ ေစ်းလည္းပိုုၾကီးပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ ၀ိုုင္မက္စ္ေထာင္၊ တစ္ျမိဳ႔လံုုးသံုုး ဒါက ပိုုကိုုက္တယ္လိုု႔ ပညာရွင္ေတြက ဆိုုၾကပါတယ္။ အေမရိကန္မွာေတာ့ ဒီအေျပာင္းအလဲက ေတာ္ေတာ္ခက္မွာပါ။ အစိုုးရအေဆာက္အအံုုေတြ၊ စီးပြားေရးဌာေနေတြ အားလံုုးက ၾကိဳးေတြနဲ႔သာ ခ်ိတ္ဆက္သံုုးေနၾကတံုုးပါ။ ဟဲဟဲ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ သာသြားျပီ။...

ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ Intel ရဲ႕ နည္းပညာ တြန္းလွန္မႈကိုု လိုုက္မိတဲ့ Sprint က ေတာ့ျပန္လမ္းသိပ္မရွိပါဘူး။ ၁ႏွစ္ကိုု ၁၈ရာခိုုင္ႏႈန္းေလာက္ ထိုုးက်သြားတဲ့ စေတာ့ခ္ေတြကိုု ျပန္ျပီး အဖတ္ဆယ္ရပါမယ္။ ၀ိုုင္မက္စ္ကိုု ေကာင္းေကာင္းေအာင္ျမင္ေအာင္လုုပ္ျပီး Customer မ်ားမ်ား ဆြယ္ႏိုုင္ရင္ ဆြယ္ႏိုုင္၊ မဟုုတ္ရင္ေတာ့ ေသျပီပဲ။ သူႏွင့္ ေပါင္းလုုပ္တဲ့ Nextel လည္း ေတာ္ေတာ္ခံစားသြားရပါလိမ့္မယ္။ အင္တဲလ္မွာလည္း ေကာင္းတယ္လိုု႔ေတာ့ မထင္ပါနဲ႔။ စီအီးအိုု အသစ္ Otellini က ၾကိမ္းထားပါတယ္။ မယ္လိုုနီ ၅ႏွစ္တိတိ ဘီလီယမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အကုုန္အက်ခံ လုုပ္ထားတဲ့ ဒီနည္းပညာကိုု အားလံုုးကေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ၂၀၀ဂမွာ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ လက္ေတြ႔ ၾကည့္ၾကတာေပါ့၊ Standard ေတြကေတာ့ ထြက္သြားပါျပီ။ ျဖန္႔ျဖဴးပးမယ့္ ႏိုုကီယာ၊ ဆမ္ေဆာင္း၊ စပရင့္တိုု႔ လက္ထဲမွာ အနာဂတ္ရွိေနပါမယ္။ ဗမာျပည္မွာလည္း သိပ္အသံုုး၀င္မယ့္ နည္းပညာျဖစ္တာမိုု႔ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မယ္လိုုနီ ၾကီးတစ္ေယာက္ ေအာင္ျမင္ပါေစလိုု႔ ဆႏၵျပဳလိုုက္ပါတယ္ဗ်ိဳး။


(မဟားဒယား)ေရးသားလ်ွက္
WaiPK

Ref: Wiki , BusinessWeek, Intel