Diminishing moments (For kids)
(ျပကၡဒိန္၏ လ၁လ၊ '97 , '98 လား မမွတ္မိေတာ့ေသာကာလ)
ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ လမ္းေပၚမွာ ေဘာလံုုးကန္ေန၏။ လမ္းအသစ္ၾကီးခင္းျပီးသြားသျဖင့္ အားရပါးရ ကန္ေနခဲ့ၾကခ်ိန္ျဖစ္သည္။ .... ပီပီ .. ဘူဘူ .. " xxx လမ္းအတြင္းေနထိုုင္ၾကသူမ်ား အားလံုုးခင္ဗ်ား.. ဒီလမ္းသစ္ၾကီးတြင္ ကေလးသူငယ္မ်ား ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းရွင္းေစရန္အတြက္ အရွိန္တားခံုုးမ်ား Install လာလုုပ္ပါမည္တဲ့။ " ..
ဒင္းတိုု႕ကမွ တကယ့္အႏၱရာယ္ဟုု အားလံုုးတျပိဳင္တည္း ေရရြတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ရူပေဗဒ အေျခခံကိုု အျပည့္အ၀အသံုုးခ်ကာ ခံုုးေတြ႔တိုုင္း ေက်ာ္ေက်ာ္ျပီးကန္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ လာမတားႏွင့္ မရေလဘူး..။
(မၾကာခင္ကာလ ၁ခုု)
ဂ်င္ေပါက္ၾကသည္။ အ၀ိုုင္းဂ်င္ေကာ အျပင္ဂ်င္ေကာ စိုု႔ ဆိုုလား စုုပ္ဆိုုလား မသိဘူး။ တစ္ေကာင္က တိုုင္ေပးလိုုက္သည္။ ခြပ္ခြပ္ခြပ္ ႏွင့္ သူမ်ားဂ်င္ေလး ကြဲသြားသည္ကိုု ေမးတစ္ပြတ္ပြတ္ႏွင့္ ေက်နပ္ေနၾကတာ ျမင္မေကာင္းပင္။ ခဏၾကာေတာ့ .. ေဟးေ၀ျဖိဳး မင္းက စိုု႔စပတ္ လုုပ္တတ္တယ္ဆိုု.. ငါသူမ်ားဆီက ၾကားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ဆရာၾကီးေလသံႏွင့္ ေအး ေျပာ .. ေယာက္်ားလား၊ မိန္းမလား ၊ ရထားလား ဘာလားဆိုုျပီး Options ေတြ ေပးလိုုက္သည္။ ဟိုုေကာင္က ေပၚလာေသာ စိတ္ကုုူး dropdownlist ထဲက ၁ခုုေရြးျပီး ေျဖလိုုက္တယ္၊ မိန္းမ လုုပ္ကြာ! (၁မ်ိဳးမထင္ပါႏွင့္)။ အဲ့ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ .. အဟမ္း. ၾကိဳးကိုု ေသခ်ာရစ္သည္။ စိတ္ထဲကေတာ့ သြားျပီလိုု႔.. မလုုပ္လည္းမလုုပ္တတ္ဘဲႏွင့္။ လာေလေရာ့ ဆိုုကာ .. ဂီယာထိုုးသလိုု (အမူအရာႏွင့္) လွမ္းဆြဲလိုုက္သည္။ အျဖစ္အပ်က္က ျမန္လြန္းသည္မွာ ဘာမွ မျမင္လိုုက္ရ။ ရႊီး .. ၀ွီး .. ခြမ္း .. ခြပ္ ..(အတန္ၾကာမွ) .... အား .. ဟုု အသံနက္ၾကီးၾကားလိုုက္ရသည္။ သြားၾကည့္ေတာ့ ဘယာေၾကာ္ကုုလား နဖူးေလး ပြတ္ကာ အဓိပၺါယ္ရွိစြာ မွဲ႕ျပေနတာကိုု ေတြ႔လိုုက္ရတယ္။ အြမ္.
(စိတ္ေလသြားေသာကာလ)
သူငယ္ခ်င္းမ်ား အလုုပ္ရႈပ္ေနသည္ကိုု ေတြ႔ရသည္။ ဖိနပ္ေတြ တစ္ပစ္ပစ္၊ ေဂၚလီေတြ တစ္အိပ္ႏွင့္ ေယာက္ယက္ခတ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ဟေကာင္ေတြ မင္းတိုု႔ အဲ့ဒီအရုုပ္ပစ္တာ မကစားႏွင့္၊ က်င္းလည္း မစိန္ႏွင့္။ ငါတိုု႔ ဒိုုးဒိုုးခ်င္း ပစ္မယ္။ ဟိုုေကာင္ေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကိုုျမင္ကတည္းက ကြ်တ္ေနေသာ္လည္း ဗယာေၾကာ္ ၀ယ္ေကြ်းထားေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ (ဟိုုေန႕က တစ္ဗန္းလံုုး၀ယ္လိုုက္တယ္ေလ ။ ငွဲငွဲ ) ေအး ... Sure, let's move. ဒိုုးေလးေတြ တည္လိုုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီေန႕က ရႊံ႕ဒိုုးေလးႏွင့္ .. ခြပ္ ခြပ္ .. သြားျပီ ကြဲသြားေပျပီ။ ရွိတာမွ တစ္လံုုးတည္း။ ကြ်န္ေတာ္ ခဏေလသြားတယ္ ျပီးေတာ့ ျပန္တက္သြားတယ္။ သစ္သားဒိုုးတစ္လံုုး ယူလာတယ္။ အလုုပ္မျဖစ္၊ ေနာက္ . ဖန္တစ္လံုုးႏွင့္ ဆက္ေဆာ့တယ္။ ထပ္ကြဲတယ္။ ေနာက္ဆံုုး .. အေဒၚကိုု သိမ္ၾကီးေစ်းကေန လမ္းၾကံဳမွာလိုုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုု အမာဆံုုး ဒိုုး၁လံုုး ၀ယ္ခဲ့ေပးစမ္းပါလိုု႔။ .. မီး၂ခါျဖတ္ခန္႕ အၾကာမွာ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ေဟာဒါ စလစ္(ေက်ာက္စရစ္) ဒိုုးတဲ့။ ဟဲဟဲ ေပ်ာ္တာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္ ဟိုုေကာင္ေတြကိုု ေကာင္းေကာင္းအႏိုုင္က်င့္ ေပးလိုုက္တယ္။ .. ဒါေပမယ့္ ၾကာၾကာမခံခဲ့ရပါဘူး။ ဘယ္ကာလ ကတည္းက ၾကည့္မရေသာ လဒတစ္ေကာင္က အေပၚကိုု ျပန္တက္သြားသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဒိုုးတစ္လံုုး ယူျပီးဆင္းလာတယ္။ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ေဂါက္သီးၾကီး ။ .. ဟိုုက္ရွားလပတ္ဒိုုး ။
(ေတာ္ျပီ .. Visit Myanmar Year)
ၾကားထဲမွာ တျခားကာလေတြ ရွိခဲ့၊ ကစားနည္းမ်ိဳးစံုုကစားခဲ့ေသးတယ္။ တူတူပုုန္းတမ္းကစားရင္း ေျမာင္းထဲ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ ကြ်ံသြားသျဖင့္ မနည္းျပန္ႏုုတ္ယူခဲ့ရေသးတယ္။ ခဏအနားယူျပီးေနာက္ .. စြန္လႊတ္ေလသည္။ အင္မတန္ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ကစားနည္းတစ္ခုုျဖစ္ျပီး၊ လွလည္းလွ၊ ပညာလည္းပါ၊ က်န္းလည္းမာေသာအရာပင္။ အလွစြန္၊ ဆီစိမ္စြန္၊ တိုုက္စြန္၊ ပလပ္စတစ္စြန္၊ လူ၂လံေလာက္ရွိေသာစြန္ စသျဖင့္ ေသာင္းက်န္းခဲ့ၾကသည္။ ရစ္လံုုးေတြ ၀ယ္ဥကာ အေကာင္းဆံုုး မွန္စာၾကိဳးကိုု ရွာခဲ့ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကစားတိုုင္းရံႈးေနလိုု႔ ေနာက္ဆံုုး စြန္ေကာက္ေသာဘ၀သာ ေရာက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
(ေခတ္စပ်က္ျခင္း ... )
ကြန္ပ်ဴတာကိုု ငါးတန္းေလာက္ကတည္းက ကပ္သံုုးခြင့္ရတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ားၾကားထဲမွာ ဆရာပင္။ MICT ၾကီးအရမ္း စန္းထေသာကာလ ၁ခုုတြင္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း သြားရမွာ ပ်င္းသျဖင့္၊ ေဘာ္ဒါ၂ေကာင္ကိုု ေခၚသြားသည္။ သူတိုု႔ကေတာ့ ေခ်ာဆြဲတာခံလိုုက္ရျပီး ပါလာတယ္ဆိုုပါစိုု႕။ ဟိုုေရာက္ေတာ့ အဆင့္ျမင့္နည္းပညာေတြကိုု ျပသျပီး .. အားလံုုးတျပံဳးျပံဳးႏွင့္။ ေနာက္ေတာ့ အခန္း၁ခုုေတြ႔သည္ .. ဂိမ္းကစားႏိုုင္သည္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္က အိမ္မွာ ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္းေကာင္းေကာင္းကစားေနျပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္လုုိမွမေန၊ သူတိုု႕က စမ္းၾကည့္ခ်င္သည္တဲ့။ Red Alert ကိုု ကစားျပလိုုက္သည္။ မၾကိဳက္ဘူးတဲ့ အဲ့ဒီ ၾကြက္ဆိုုတဲ့အေကာင္ကိုု ၾကည့္မရဆိုုပဲ။ ေနာက္ေတာ့ မၾကိဳက္သာမၾကိဳက္တာ တေနကုုန္သြားသည္။ ျပန္တဲ့လမ္းတြင္ေတာ့ အေတြးကိုုယ္စီႏွင့္.. ဘာလုုပ္မလဲကြ်န္ေတာ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ ၂ပတ္ၾကာေတာ့ .. ေဟး ငါဂိမ္းဆိုုင္၁ခုု ဖြင့္တာေတြ႔တယ္။ ေယာက္လမ္းထဲမွာ .. ထပ္သင္ေပးဦးဟုု တစ္ေကာင္က လာေျပာသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ေရာက္သြားသည္။ အဲ့ဒီေခတ္က ဘယ္သူမွ မကစားေသးသျဖင့္ ဆိုုင္ေတြက လူခပ္ေျခာက္ေျခာက္၊ အဲ့လိုုႏွင့္ ..... ဘာဆက္ျဖစ္လဲ ခင္ဗ်ားတိုု႔သိပါတယ္။ ကူးစက္သြားတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ အရင္က လမ္းေပၚက အခ်ိန္ေတြအားလံုုး အဲ့ဒီကိုုေရာက္သြားတယ္။ ေသနတ္ပစ္ ဗံုုးခြဲရတာက ဂ်င္ေပါက္တာထက္ပိုုေကာင္းတယ္ဆိုုပဲ။ ... က်ဴရွင္မရွိဘဲ အခ်ိန္ပိုုေတြတက္သည္ဟုု ေျပာခဲ့ရေပါင္းလည္း မနည္းခဲ့ေပ။ ဆယ္တန္းကိုု ေအးေဆးပါလိုု႔။ ကဂ်ိဳးကေဂ်ာင္ ေလွ်ာက္မလုုပ္ရင္ ျပီးတာပဲ အဓိကကလိုု႔ဆိုုကာ .. စာေမးပြဲရက္တြင္ပင္ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားသြားကစားျဖစ္ၾကေသးသည္။ ဒါလည္း Distinctions ေတြႏွင့္ပါပဲ။
(ကုုန္ေလျပီ)
ဘ၀ကရုုတ္ျခည္းေျပာင္းသြားသည္။ တေန႔တေန႔ ဖင္အင္မတန္ပူေသာ ထိုုင္ခံုုေတြေပၚတြင္ထိုုင္ျပီး မ်က္စိအေညာင္းခံ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ဖိုုး အကုုန္ခံကာ .. ဖရုုသ၀ါစာအျပည့္ႏွင့္ ကစားေနၾကသည္။ အခ်ိန္ေတြအခ်ိန္ေတြ ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ဆီမွာ ကမၻာေပၚကအျခားတိုုင္းျပည္ေတြႏွင့္မတူ ျပကၡဒိန္တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသံုုးေနတဲ့ အထာႏွင့္ .. ျဖဳန္းပစ္လိုုက္ခဲ့ေလျခင္း။ ပိုုက္ဆံတျပားမွ မရွာဘဲ ကစားခဲ့မိတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္ေျပာမိၾကတိုုင္း မ်က္ႏွာမေကာင္းၾက။ မိဘပိုုက္ဆံရွိတာ ကိုုယ္ခ်မ္းသာတာမဟုုတ္သည္ကိုု နားမလည္ခဲ့ႏုုိင္ၾကဘဲ ေနာင္မ်ားျပန္ေတြ႔ေတာ့ ရုုပ္ေတြက အကုုန္နင္ေနသည္။ ပိုုက္ဆံ ၁ေဒၚလာရွာႏိုုင္လားဟုု ကြ်န္ေတာ့္ကိုု အေဖက စိန္ေခၚသည္။ မင္းအဲ့ဒါကစားတာ လံုုး၀ Acceptable, Fine တယ္။ လူပဲ ကစားမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ျခဴးတစ္ျပားျဖစ္ေအာင္ ရွာႏိုုင္မလားဆိုုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တြန္႔သြားခဲ့တယ္။ ေတာ္ရံုုတန္ရံုုသာ ဆက္ကစားခဲ့ျပီး အျပစ္ရွိသလိုု ခံစားခဲ့ရတယ္။ ဘ၀တစ္ခုုလံုုးေပးဆပ္ရမဲ့အရာေတြထဲမွာ မပါတာေသခ်ာရင္ဘယ္ဟာမွ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ လိုုက္မယားတာ ေကာင္းမယ္ ဟိုုဆိုုကာ ... ေလွ်ာ့ခဲ့ၾကသည္။
ဒါေပမယ့္ အခုုအခ်ိန္မွာ လံုုး၀ေသခ်ာတာကေတာ့ အရင္တံုုးက ဂိမ္းကစားနည္းမ်ားသည္ သမိုုင္းစာအုုပ္ထဲတြင္သာ က်န္ခဲ့ပါေတာ့မည္ ဆိုုတာပါပဲ။
Rgds,
-W
