Competitions - For your own Goodness
ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ လူမွန္းသူမွန္းသိစကတည္းက ျပိဳင္ပြဲမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးလာခဲ့ၾကၿပီးျပီ ဟုေျပာလ်ွင္ လြန္မည္မထင္ေပ။ မိဘမ်ားက ကေလးေပါက္စ အရြယ္၌မွာပင္ ျပိဳင္ဆိုင္စရာ လမ္းေၾကာင္းေတြႏွင့္ ေပးေတြ႕ခဲ့ပါသည္။ ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆိုက္ကားလုစီးသည္ကအစ၊ ဗယာေၾကာ္လု၀ယ္ျခင္း အလယ္၊ ျပန္ေရာက္သည့္အခါ စာလိုက္ႏိုင္သလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားႏွင့္အတူ သား ဂ်င္ေပါက္၊ ေဂၚလီရိုက္တာတာ ဘယ္ေလာက္ႏိုင္သလဲ စသည္ျဖင့္ question marks ေလး မ်ား ဆင့္ကာခံကာ ကေလးတို႔၏ စိတ္ကို ျပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္ အနည္းႏွင့္ အမ်ားစတင္ ထည့္သြင္းေပးခဲ့ေပသည္။
ျပိဳင္ဆိုင္ျခင္းဟူသည္ ေကာင္းေသာအေနအထား တစ္ရပ္မွ ၾကည့္လွ်င္ လူ႔ဘ၀အတြက္ အင္မတန္ အေရးပါသည္ကို ေတြ႔ရပါမည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီစာကို ေရးေနျခင္းမွာ ျပိဳင္ဆိုင္မႈစိတ္ဓါတ္ေတြ၊ အယူအဆေတြ ခံယူပံု ကြဲလြဲပံုေတြကို ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေတြ႔လာရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ခုနက ပြိဳင့္ကို ျပန္ဆက္မည္ဆိုလ်ွင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားသည္ ျပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္ အားၾကီးရာမွ လက္လြန္ေျခလြန္ျဖစ္ကုန္ပါသည္။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ိဳ႕ရွိခဲ့ပါသည္။ သူတို႕၏ ျပိဳင္ဆိုင္မႈ စိတ္ဓါတ္ေတြဟာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ အားကုန္ထုတ္သံုးလိုက္တာက လမ္းထိပ္က ဂိမ္းဆိုင္နားမွာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဟိုဖက္တိုက္က ျမာတစ္ေပြကို သူ႔ထက္ငါ အရင္ ဘူးၾကပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က အတန္းထဲက အေကာင္ စာေမးပြဲက်ေအာင္ လုပ္ၾကံဥာဏ္ဆည္မႈေတြ ဖန္တီးၾကပါသည္။ ဂ်င္ေပါက္ရာတြင္လည္း မကြဲကြဲေအာင္ အေသလိုက္ထုၾကပါသည္။ List လုပ္ၾကည့္လွ်င္ ဆံုးမည္မထင္ပါ။
ျပိဳင္ပြဲတစ္ပြဲဟု လူငယ္တို႔၏ စိတ္ထဲတြင္ မွတ္ယူလိုက္လွ်င္ မရရေအာင္ ယူလိုက္ခ်င္စိတ္က အေရွ႕ကအရင္ေျပးပါသည္။ ဤေနရာတြင္ ရလိုစိတ္ ေမာဟက အျပည့္အ၀ဖံုးေနသျဖင့္ ဘာမွမျမင္ေတာ့ဘဲ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ျပိဳင္ပြဲတစ္ပြဲကို အေျခခံက်က်ေလ့လာၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ ပထမအခ်က္က ကုိယ္အႏိုင္ရဖို႔ပါ။ ဘယ္ အေျခအေနေရာက္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႏုိင္ျပီဟု သတ္မွတ္ဖို႕က မိမိတာ၀န္ပါ။ ဒုတိယအခ်က္က Smart က်က် ယွဥ္ျပိဳင္ဖို႔ပါ။ ေခါင္းသံုးျပီး လုပ္ဖို႔ပါ။ တတိယအခ်က္က အစြမ္းကုန္ရိုးသားျပီး ဘယ္ေတာ့မွ မညစ္ပတ္ပါႏွင့္။ အဓိကက ကိုယ့္ပါ၀ါကုိယ္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ ကိုယ္သာအသိဆံုးပါ။ ( ပါ၀ါရိမ္းဂ်ားအေၾကာင္းေျပာေနသည္ မထင္ပါႏွင့္)။ ေနာက္ဆံုးအခ်က္က ျပန္လည္သံုးသပ္ႏိုင္စြမ္းပါ။
ထိုအခ်က္ေလးခ်က္သည္ အေျခခံအားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ အျမဲတမ္းစဥ္းစားေလ့ရွိတဲ့ အရာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ပထမ အခ်က္ကို ၾကည့္ရင္ ဟ လူတိုင္း ေျပာတဲ့အရာပဲဟု ထင္ပါမည္။ ဆဲေတာ္မမူခင္ အေၾကာင္းစံုကို ရွင္းပါရေစ။ လူတိုင္းသည္ ျပိဳင္ပြဲ၁ခုကို ႏိုင္သည္ဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရာ၀ယ္ ေရလား၊ ဆီလား ကြဲျပားသြားမွသာ ႏိုင္သည္ဟု ယူဆၾကပါသည္။ အမွန္တကယ္က ႏိုင္ျခင္းရံႈးျခင္းဟူသည္ ကိုယ့္ကိုဘယ္အတိုင္းအတာထိ Impact ေပးသြားသလဲႏွင့္ ၾကည့္သင့္ပါသည္။ သင္ ဘယ္လိုမွ မႏိုင္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ကြန္ပ်ဴတာဂုရု ျပိဳင္ပြဲၾကီးတြင္ ဆီမီးဖိုင္နယ္တက္ျခင္းသည္၊ သင့္အတြက္ အႏိုင္ရျခင္းပါပဲ။ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခု ၀င္ခါနီးတိုင္းတြင္ ကိုယ္ႏွင့္တန္ရာ တန္ရာ ဘားတစ္ခု သတ္မွတ္လိုက္သင့္ပါသည္။ ဥပမာ ေဆာ့ဖ္၀ဲေရး ျပိဳင္ပြဲဆိုပါဆို႔။ သင္က ကုဒ္ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ပမာဏကုိ ေရးႏိုင္လွ်င္ သင့္အတြက္အႏိုင္လို႔ သတ္မွတ္လိုက္ပါက စိတ္၏သက္သာရာရျခင္းကို ရရွိႏိုင္ပါသည္။ လူမ်ား ေျပာတဲ့ တံေတြးခြက္ကိုလည္း မႈစရာမလိုေတာ့ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္အဆင့္ေရာက္ရင္ ႏိုင္သလဲဆိုတာကို ခိုင္ခိုင္မာမာ သတ္မွတ္ျပီးသားျဖစ္သည့္အတြက္ ဖလားမရလည္း စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္ေနမွာပါ။ ( အဲ့ဒီဘားမမွီရင္ ဘာျဖစ္လဲဆိုတာ စတုတၳအခ်က္ကို ဆက္ဖတ္ပါ။)
ဒုတိယအခ်က္က အေရးၾကီးပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ေျမြကစားသလိုပါပဲ။ အဓိကက အဲ့ဒီလမ္းကို ဘယ္လိုသြားရင္ ရမလဲဆိုတာကို ၾကည့္ဖို႔ေမ့ေနၾကပါတယ္။ ကမူးရႈးထိုးႏွင့္ လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ေကာင္ ဖိုက္ကြာဆိုတဲ့ မိုက္ရူးရဲ ျပိဳင္ဆိုင္မႈေတြက ေတာ့ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါ။ အဓိကက ေခါင္းနည္းနည္းသံုးျပီး ဟိုဖက္ခြေက်ာ္၊ ဒီေကာင့္ခြနင္း လုပ္လိုက္ရင္ ရေနျပီး သံုးခ်က္ေလာက္ေရႊ႕ရတာကို ပင္ပင္ပန္းပန္းမလုပ္ပါႏွင့္။ ဂိမ္းထဲမွာကစားသလို လူဆိုးဆရာၾကီးႏွင့္ေတြ႕ရင္ အားေတြ၊ Spell ေတြကုန္ေနပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ေတာ့မွ အျပင္ေလာကမွာ ခလုတ္သံုးခ်က္ႏွိပ္ျပီး ပါ၀ါေတြခိုးလို႔မရပါဘူး။
တတိယအခ်က္ကို မေမ့ပါႏွင့္္။ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းျပိဳင္ပါ။ လူမခ်ပါႏွင့္၊ ေျခမထိုးပါႏွင့္။ ဒိုင္ကို ေဘာင္းဘီဆြဲမခ်ြတ္ပါႏွင့္။ မတရားေသာ အခြင့္အေရးေတြကို လူလစ္တံုး လက္ႏွင့္ ပုတ္မထည့္ပါႏွင့္။ လူ႕ေလာကအသိုင္းအ၀ုိင္းကေန အနီကတ္ျပခံရတယ္ဆိုတာ သံုးပြဲပယ္ခံရတာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္သက္လံုး ကြင္းပိတ္ခံရတာပါ။ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခုမွာ အျမဲႏွလံုးသြင္းထားသင့္တာက ငါ့ရဲ႕ အစြမ္းႏွင့္ အေသအခ်ာ ယွဥ္ျပိဳင္မယ္ဆိုတာပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္အတန္းထဲတြင္ စာအလြန္ေတာ္ေသာ လူမ်ားရွိပါသည္။ ၃ႏွစ္လံုးလံုး Distinction မွ မက်ေသာ လူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔ႏွင့္ ယွဥ္ျပိဳင္ရာတြင္ စိတ္ပုပ္ေနလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္ ေ၀းေနမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ သူမ်ားစကားလည္း နားမေယာင္ပါႏွင့္ ဒီေကာင္စာေမးပြဲ ေျဖခါနီး ဆားခါးတိုက္လိုက္တာဟာ ကိုယ့္အတြက္လည္း စာေတြပိုရသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဓိကက ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိုက္ျမင့္ျပီး၊ သူ႕ထက္သာေအာင္ ျမွင့္တင္ေသာ နည္းလမ္းကို သံုးလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ အနည္းဆံုး ျပိဳင္ပြဲတြင္မႏိုင္ေတာင္ ကိုယ့္အတြက္ က်န္ပါေသးသည္။ အဲ့လို ယူဆၾကည့္ၾကပါ။ ႏိုင္ရင္လည္း ဘယ္ေလာက္အရသာ ရွိလုိက္မည္နည္း။
ေနာက္ဆံုး ရံႈးျခင္း၊ ႏိုင္ျခင္း သင့္ကိုယ္သင္သိတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ပါျပီ။ အေစာက ေျပာတဲ့ ဘားတစ္ခုကို သာျပီး ေက်ာ္ေရာက္ေနရင္ Congratulation ပါ။ ဒါဟာ ခ်ိဳျမိန္တဲ့ ရလဒ္တစ္ခုပါပဲ။ အဲ့ တကယ္လို႔ ဘားေအာက္ေရာက္ေနရင္ေတာ့ ..... ဒါလည္း Congratulation ပါပဲ။ ဒီျပိဳင္ပြဲေၾကာင့္ သင္ဟာ မေန႕ကႏွင့္ မတူေတာ့တဲ့လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားျပီ။ skills အသစ္ေတြ၊ အေတြ႔အၾကံဳအသစ္ေတြရသြားျပီ။ ရံႈးတာကို သိရတဲ့အတြက္ ... အရမ္းအေရးၾကီးတဲ့ .. ေနာက္မရံႈးေအာင္ ဘယ္လိုေနရမလဲဆိုတာ ... ကို သိသြားျပီ။ လူေတြက ထင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အေကာင္းျမင္၀ါဒီ သမားလို႕၊ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕က်က်ျမင္တာ လို႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္က ယူဆတယ္။ ၃ႏွစ္ကေလးလို ထိုင္ငိုေနလို႕ ဘာမွအေၾကာင္းမထူးမွေတာ့ ဘာလို႔ငိုေနဦးမွာလဲ။ ေနာက္တစ္ပြဲအတြက္ ထပ္ကဲတာေပါ့။ အဲ့ေလ၊ ျပင္ဆင္ရတာေပါ့။ ဘာလို႔ရႈံးသြားသလဲဆိုတာကုိ မရွာဘဲ စိတ္ဓါတ္ထိုင္က်ေနရင္ ကြ်န္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ ကေဇာ္သမားေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီ။ သူတို႔အတြက္ ျပိဳင္ပြဲကေန တစ္သက္လံုးအပိတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ပြဲဆိုတဲ့ ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းဟာ မ်က္ကန္းအေကာင္းျမင္၀ါဒ ၁ခု မဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီအရာဟာ သင့္ကို တကယ့္ေအာင္ျမင္မႈေတြဆီ သယ္သြားမဲ့ Stimuli ေတြပါ။
ျပိဳင္သာျပိဳင္ပါ။ အားရပါးရ ခြပ္ပါ။ အဲအဲ့ ၾကက္တိုက္တာ ျဖစ္ကုန္ျပီ။ ဘာမွ မလုပ္ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ထပ္ေျပာပါရေစ။ ေမ်ွာ္လင့္ျခင္း ဟာ အဓိပၸါယ္ အျပည့္ထည့္ထားတဲ့ အိပ္တစ္လံုးပါ။ အလကားရေနျပီး အခ်ိန္မေရြးျဖည့္ႏိုင္တဲ့ Free Flow Drinks ေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါေတြ ေသာက္ျပီး မူးေနရင္လည္း ဘာမွ ျဖစ္မလာသလို၊ မေသာက္ရင္လည္း ေရငတ္ျပီး ဂန္႕သြားႏိုင္ပါတယ္။
ခြပ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
Rgds,
-W
