Site Relocation

Moved to waiphyok.com

Friday, April 28, 2006

Oh my Psycho.... !


... စိတ္ရႈပ္မႈ၊ စိတ္ညစ္မႈ၊ စိတ္ေလမႈ။ ...

ကြ်န္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းမွာ စီးပြားေရးဘာသာေတြ၊ ဥပေဒဘာသာေတြ၊ ေစ်းကြက္စနစ္ေတြ၊ စေတာ့ခ္ေတြ၊ ကို အိုင္တီဘာသာယူရင္ အလကားသင္ေပးပါတယ္။ အဲ့မွာ တစ္ခုလိုေနတာကိုခံစားမိတယ္။ စိတ္ပညာကိုက်ေတာ့ ဘာလို႕ခ်န္ခဲ့တာလဲလို႕။ သူရူးေတြႏွင့္ျပည့္ေနတဲ့ ဘုံဘ၀ၾကီးပါလို႕ ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တာကို ေတြးလိုက္မိတိုင္း ၾကက္သီးထေလာက္ေအာင္ မွန္ကန္ေနတာကို ေတြ႕ေနရလို႕ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေနတာကို ဂုဏ္ေတာင္ယူမိေသးတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီစိတ္ကပဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတာပါ။ ရုပ္ေတြေျပာင္းလဲလာတာႏွင့္အမွ် စိတ္ဟာလည္း အနိစၥပါပဲ။ တေန႕တေန႕ ဒီလိုအရွိန္အဟုန္ႏွင့္ တိုးတက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးဟာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလီ ကိစၥမ်ားေျမာင္ကို အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ စဥ္းစားေနျပီး ရမၼက္ေတြ၊ ေလာဘေတြႏွင့္ ရူးသြပ္ကုန္ပါျပီ။ လူတိုင္းသိတဲ့ ကိစၥကို အားအားယားယား လာပြားေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ခုနေလးက အဲ့ဒီ စိတ္ပညာႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စဥ္းစားမိတာေလးကို ေရးလိုက္တာပါ။

ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ကို္ယ္ေတြ႕ေလးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ စကၤာပူကို လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁လ ေလာက္ကေရာက္ပါတယ္။ မလာခင္ကတည္းက ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးႏွင့္ေပါ့။ လူေတြ မ်က္ကန္းအထင္ၾကီးၾကတဲ့ ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့အလုပ္ကို အေမ့ရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုေတာင္ လ်စ္လ်ဴရႈျပီး အဲ့ဒီ စိတ္ဆိုတာၾကီးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္မႈေပၚမွာ ဒုံုးဒံုးခ်ပံုျပီး ထြက္လာခဲ့တာပါ။ လူတစ္ေယာက္ကို ယံုၾကည္မႈေတြ တပံုတပင္ ေပးေစတာလည္း အဲ့ဒီစိတ္ပါပဲ။ .... လူေတြႏွင့္ေ၀းကြာေအာင္၊ ကိုယ္ရဲ႕ အသိုက္ကိုစြန္႕ခြာျပီးထြက္ခြာလာေအာင္လည္း ဒီ စိတ္က လႈံ႕ေဆာ္ေပးခဲ့တာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ သံေယာဇဥ္ေတြရုတ္တရက္ အျဖတ္ခံလိုက္ရေတာ့ အားခ်ိသြားေအာင္လုပ္လိုက္တာလည္း ဒီစိတ္ပါပဲ။ ...

ဒီေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အင္မတန္မွ အထင္ၾကီးမိပါတယ္။ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ကို ဒီေလာက္ ေသေသသပ္သပ္ႏွင့္ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ဖန္တီးထားတာ၊ လူေတြကို စည္းကမ္းရဲ႕တန္ဖိုးကို နတ္တစ္ပါးလို ကိုးကြယ္ခိုင္းထားတာကို ျမင္ျပီးေတာ့ စိတ္ က လႈံ႕ေဆာ္ျပန္ပါတယ္။ ငါလည္း လူေတာ္ထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး တိုင္းျပည္ကို အလုပ္အေကြ်းျပဳႏိုင္တဲ့ ေကာင္တစ္ေကာင္ေတာ့ ျဖစ္ရမယ္လို႕ ဆိုျပီး။ ... ဦးသန္႕ေျပာသလိုေပါ့၊ ဗမာဟာ ဗမာပဲကြ။ ဗမာဟာ ဗမာျပည္ကို ခ်စ္ရမယ္။ ဗမာဟာ ဗမာျပည္မွာပဲေနရမယ္။ ဗမာဟာ ဗမာျပည္မွာပဲေသရမယ္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေရျခားေျမျခားကိုေရာက္ေနေပမယ့္ တစ္ေန႕ေန႕ ကုိယ့္ႏိုင္ငံကို ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးျပန္ကိုျပန္ရမွာပဲ။ အခြင့္အေရးတစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားလုပ္ဖို႕ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မကူးေလနဲ႕၊ တဲ့။ ... အဲ့ဒီမွာတင္ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ေတြထၾကြျပီး .( စကားလံုးၾကီးေတြ ေျပာေတာ့မယ္။ ).. ေလ့လာလိုက္တာေပါ့၊ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ အံမယ္၊ တေန႕ေန႕ ဒီေကာင့္ၾကည့္လိုက္ရင္ စာအုပ္တစ္အုပ္ႏွင့္၊ ကို႕စ္ႏွင့္ မဆိုင္တဲ့ တျခားဘာသာရပ္ေတြေရာ။ လူႏွင့္မလိုက္တာေတြပါ ေလ်ွာက္ဖတ္ေတာ့တာေပါ့။ ... အဲ့ဒီ စိတ္ပါပဲဗ်ာ။ ေျမွာက္တံုးကေတာ့ေျမွာက္ေပးျပီး ေနာက္ေတာ့မွ သူ႕ကို အရမ္းဖိစီးတယ္ဆိုလို႕ ေနာက္ေတာ့ ေလ်ွာ့လိုက္ရတယ္။ ဟီးဟီး။ ခုေတာ့ ခပ္မွန္မွန္ပါပဲ။ ( စိတ္ေကာ လူေကာ ) ။

အဲ့လိုႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္၀က္လည္းေရာက္ေရာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းတဲ့ စိတ္က ေစခိုင္းျပန္တယ္။ တာ၀န္ဆိုတာယူတတ္ရတယ္ကြတဲ့ ဆိုျပီး။ ကူလိုက္ရတဲ့ အခမဲ့ကူလီထမ္းျခင္းေတြ။ ျမန္မာေက်ာင္းသား အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုလံုးမွာ လည္း ကားရားကားရားႏွင့္ လိုက္ျပီးတာ၀န္ခံေပးတာ။ ေနာက္ဆံုးရလဒ္က ေတာ့ ဂရိတ္ေတြ၊ အမွတ္ေတြနည္းနည္း က် သြားျပီး၊ စေကာလားႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္သြားမွ အဲ့ဒီ စိတ္က ထပ္ေျပာတယ္။ ဟေကာင္ သိပ္တာ၀န္မယူႏွင့္ေတာ့ တဲ့။ စာသြားက်က္ဆိုျပီး။ ..... ေၾသာ္ အခ်ိန္ႏွင့္အမ်ွေျပာင္းေနလိုက္တာေနာ္၊ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀။ =)

ေနာက္ဆံုး ဒီႏွစ္ေရာက္လာျပီေပါ့ဗ်ာ။ စိတ္ က ထပ္ေျပာတယ္၊ မင္း ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားတဲ့ စီနီယာပီပီ သြားကူညီရမယ္တဲ့။ အသစ္လာတဲ့ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြကို။ အဲ့ဒါႏွင့္ သြားတာေပါ့။ ပိုက္ဆံေတာ့လည္းမရပါဘူး၊ ( စီစီေအ ေတာ့ရတယ္ဂ်။ ဟိ ) စိတ္ ကသူ႕ဘာသာ ဒုကၡေတြေတာင္ သယ္လာေသးတယ္။ ဂ်ဴနီယာေတြ အပူေတြေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ဆံုး အဲ့ဒီစိတ္ဘယ္ေလာက္ဆိုးလဲဆိုရင္ အစက ေတာ့ ရုိးရိုးသားသား လိုက္ကူညီေပးေနတဲ့ ေကာင္မေလး ကိုေတာင္၊ အခြင့္အေရးယူဖို႕ၾကံစည္ပါေလေရာဂ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အစဥ္ခိုင္းေစလာတဲ့ စိတ္က ဒီတစ္ခါလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ လံႈ႕ေဆာ္ျပန္ပါတယ္။ အခ်ိန္တိုင္းမွာ ရူးသြပ္စြာ လႊမ္းမိုးထားတယ္၊ ဒီစိတ္က ဒီတစ္ခါက်ေတာ့ ေရာဂါျပင္းသဗ်ာ။ ဘယ္လိုမွ ေမ့ေပ်ာက္လို႕ မရဘူး။ .. အတင္းကို လိုက္တြယ္ကပ္ဖို႕ ေစခိုင္းေနတယ္။ .. အခ်စ္ဆိုတာကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ပံုေဖာ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတယ္။ .. အဲ့ဒီ ေကာင္ (စိတ္) လုပ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္မွာလည္း သူ႕အမုန္းကို ခံရေတာ့မယ္။ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိတာ အျပစ္ျဖစ္သြားျပီထင္တယ္။ ဒီ စိတ္ရွည္ရွည္ မထားမိလို႕လည္း မိန္းကေလးဘက္က ေဒါသေတာင္ထြက္လာျပီ။ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ကိုလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ သူကပဲ ဖန္တီးေနျပီ။ ...

ေၾသာ္ ... ရႈပ္ရွက္ကို ခတ္ေနတာပဲဗ်ာ။ ေကာင္မေလးရယ္၊ ငါ့ရဲ႕ ေကာင္စုတ္မေလးရယ္၊ မင္းရဲ႕စိတ္ဟာလည္း ငါ့ရဲ႕စိတ္လိုပဲဘာေၾကာင့္ နားလည္ရခက္ေနတာလဲကြယ္။ .....

ဆက္ခ်စ္ေနမယ့္။
ေ၀ျဖိဳး ( ဧျပီလ ၂၈ရက္ ၂၀၀၆ခု )